Czujki magnetyczne są jednymi z podstawowych urządzeń ochrony obwodowej. Służą do zabezpieczania drzwi, okien itp., reagując na ich otwarcie. Czujka K–1 2E przeznaczona jest do montażu powierzchniowego poprzez przykręcenie np. na ramie okiennej czy futrynie. K–1 2E składa się z dwóch wodoszczelnych części: czujnika kontaktronowego (magnetycznego) oraz magnesu. Oddalenie jednej części od drugiej powoduje rozwarcie obwodu czujnika, co sygnalizowane jest jako naruszenie. Dodatkowo czujka wyposażona jest w 2 rezystory 1,1 kΩ połączone z kontaktronem w konfiguracji 2EOL. Umożliwiają one centrali alarmowej wykrycie sabotażu czujki poprzez obserwację zmian rezystancji na linii wejściowej.